Een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis en wat als je een persoonlijkheidsstoornis hebt?
- Voor degenen met suïcidale gedachten, neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 113 of 0800-0113
- Voor degenen die mishandeling ervaren, neem contact op met Veilig Thuis via 0800-2000
- Voor degenen die worstelen met middelengebruik, neem contact op met de Alcohol en Drugs Infolijn via 0900-1995
Wat is een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis
Een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis of een obsessieve compulsieve persoonlijkheidsstoornis (OCPD) gaat hand in hand met een dwangmatig patroon van ordelijkheid, perfectionisme en controle, ten koste van flexibiliteit en efficiëntie, waardoor het dagelijks functioneren in het gedrang kan komen.
Belangrijkste kenmerken
- Overmatig bezig zijn met details: ze houden van regels, schema’s, ordening, lijsten enzovoort. Hierdoor verliezen ze vaak het eigenlijke doel van de taak.
- Perfectionisme: door hun perfectionisme is het moeilijk om tevreden te zijn met het resultaat. Het voltooien van een taak kan hierdoor ook in het gedrang komen.
- Overmatig toegewijd en overdreven gewetensvol: ze kunnen zo toegewijd zijn aan hun werk of andere activiteiten dat hun gezin, sociaal leven, ontspannende bezigheden of andere activiteiten volledig worden uitgesloten.
- Inflexibel: ze stellen hoge eisen aan hoe iets precies moet worden uitgevoerd, ze staan weinig open voor een andere aanpak. Daardoor doen ze liever alles zelf en hebben ze moeite met delegeren.
- Een zuinige levensstijl: ook over geld willen ze een volledige controle houden, alles wordt gecontroleerd en men wil zo veel mogelijk sparen zonder duidelijke economische noodzaak.
- Overdreven gewetensvol gedrag: veel zelfdiscipline en plichtsgetrouw.
Mogelijke oorzaken
Wetenschappelijk onderzoek suggereert dat een combinatie van genetische, psychologische, persoonlijke kenmerken en omgevingsfactoren bijdragen aan de ontwikkeling van een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis.
Genetische factoren: uit familie- en tweelingstudies blijkt dat genetische factoren voor 45-65% bijdragen aan de ontwikkeling bij volwassenen. Mensen met een familiale voorgeschiedenis hebben een sterk verhoogd risico op het ontwikkelen van dwangmatige persoonlijkheidskenmerken.
Psychologische factoren: een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis komt vaak voort uit een kille, kritische en afstandelijke opvoeding waarin weinig ruimte was om kind te zijn.
Omgevingsfactoren: een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis kan ontstaan door misbruik, verlies van een dierbare, middelenmisbruik, zwangerschap, afstandelijke opvoeding.
Persoonlijke kenmerken: mensen die van nature al heel perfectionistisch zijn, nood hebben aan controle of angstig zijn, zullen meer aanleg hebben om een dwangneurose te ontwikkelen.
Mogelijke gevolgen
Het hebben van obsessieve gedachten kan heel wat gevolgen hebben voor zowel het individu als de naasten. Persoonlijke relaties verlopen moeizaam doordat het individu overmatig toegewijd is aan hun werk of een ander project dat hun volledige aandacht vraagt, waardoor er geen ruimte is voor ontspannende bezigheden. Dit leidt vaak tot isolatie en eenzaamheid, maar ook tot spanningen, omdat naasten hun drang niet altijd begrijpen.
Dwangmatig gedrag is ook heel tijdrovend waardoor taken vaak zoveel tijd in beslag nemen dat andere dagdagelijkse taken niet worden afgewerkt. Hierdoor komen mensen met een dwangneurose vaak in de problemen op school of werk.
Het is niet alleen vermoeiend om constant zo perfectionistisch te zijn, er kunnen ook lichamelijke klachten ontstaan door bijvoorbeeld het overmatig schoonmaken en het wassen van handen.
Impact op het dagelijkse leven
Symptomen van een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis kunnen een grote invloed hebben op het leven van de patiënt en hun naasten, zoals problemen op het werk en in relaties. Ze besteden buitensporig veel aandacht aan details, kunnen een obsessieve waarde schenken aan waardeloze voorwerpen en soms kan een godsdienstige achtergrond bijdragen aan strikte morele overtuigingen.
Comorbiditeit van een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis
Een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis kan gepaard gaan met heel wat psychische aandoeningen zoals angststoornissen, anorexia, boulimia, burnout, lichamelijke klachten of depressieve episodes.
Comorbiditeit kan de ernst en complexiteit van de obsessieve compulsieve stoornis wél vergroten, wat een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis behandeling uitdagender maakt. Daarom is het belangrijk bij de diagnose en de behandeling rekening te houden met mogelijke comorbiditeit.
Het verschil tussen dwangmatige persoonlijkheidsstoornis en obsessieve-compulsieve stoornis
Een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis (OCPD) en obsessieve-compulsieve stoornis (OCS) worden vaak met elkaar verward, maar het zijn wel degelijk twee verschillende psychische aandoeningen.
Een obsessieve-compulsieve stoornis wordt gekenmerkt door een terugkerende, opdringerige, repetitieve gedachte of handeling met als doel angst te reduceren. Ze zijn zich vaak bewust van het irrationele karakter van hun gedachten en handelingen.
Een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis kent een patroon van perfectionisme, orde en controle, wat ten koste gaat van flexibiliteit en efficiëntie. Meestal zijn ze zich niet bewust van de problematische aard van hun gedrag.
Hoe een persoonlijkheidsstoornis wordt behandeld
Cognitieve gedragstherapie
Via deze therapie tracht men inzicht te krijgen in eigen gedrag, emoties en denkwijze en men helpt bij het ontwikkelen van gezondere patronen.
Schematherapie
Deze therapievorm is speciaal ontwikkeld voor het behandelen van persoonlijkheidsstoornissen. Men gaat op zoek naar negatieve patronen of schema’s, doorbreekt deze en probeert ze te vervangen door gezondere manieren van denken en handelen.
Mindfulness
Een gestructureerd leven leiden, het vergroten van het bewustzijn en acceptatie van het hier en nu. Mindfulness kan nuttig zijn voor het reduceren van stress en het reguleren van emoties, en daar halen mensen met een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis heel wat voordelen uit.
Medicamenteuze behandeling
Medicatie is niet de primaire behandeling bij een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis, maar deze stoornis kan samengaan met angst en depressie waardoor er toch een keuze komt voor medicatie.
Online therapie bij een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis
Een behandeling voor een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis kan online worden gevolgd. Samen met een therapeut wordt besproken wat de meest geschikte behandeling is, vaak zal cognitieve gedragstherapie en schematherapie een centrale rol innemen tijdens de behandeling van dwangmatige gedachten. Online therapie kan bijzonder toegankelijk, betaalbaar en effectief zijn.
Conclusie
De impact van een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis heeft vaak gevolgen voor persoonlijke groei, werk en relaties. De oorsprong van een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis is voor een groot stuk erfelijk, maar ook omgeving, psychische oorzaken en opvoeding spelen hierbij een belangrijke rol.
Patiënten worden vaak belemmerd in hun dagelijkse leven door de nood aan controle, perfectionisme en ordelijkheid.
Hoewel deze stoornis complex kan zijn, biedt een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis behandeling patiënten effectieve hulpmiddelen om hun denk- en gedragspatronen te doorbreken.
Wat is het kenmerk van een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis?
Mensen met een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis zijn steeds op zoek naar perfectie, obsessief regelen, orde, regelmaat en controle. Als zaken niet precies verlopen zoals zij ze gepland hebben, kunnen ze in paniek raken en denken dat er iets ergs gaat gebeuren. Ze doen het liefst alles zelf en doordat ze zo perfectionistisch zijn, is het soms moeilijk om zaken af te werken.
Hoe ga je om met iemand met dwangmatig gedrag?
Tips voor de persoon met een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis:
- Heb vrede met je gedachten, laat ze niet overheersen
- Probeer de drang om compulsies uit te voeren te weerstaan
- Praat met een therapeut
- Stel realistische doelen op
- Mindfulness
Tips voor de naasten van een persoon met een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis:
- Zoek informatie op over een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis
- Stel duidelijke grenzen
- Zoek professionele hulp voor jezelf en de persoon met de aandoening
- Wees geduldig en luister naar de persoon met een persoonlijkheidsstoornis
- Stel zelfzorg voorop
Hoe krijg je een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis?
Het ontwikkelen van een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis kan voor een belangrijk deel erfelijk zijn en ook omgevingsfactoren spelen hierbij een belangrijke rol.
Erfelijkheid: de genetische invloed kan 45-65% zijn.
Omgeving: een dwangmatige persoonlijkheidsstoornis kan ontstaan door misbruik, verlies van een dierbare, middelenmisbruik, zwangerschap, afstandelijke opvoeding.
Is perfectionisme een dwangstoornis?
Een dwangstoornis heeft veel kenmerken van perfectionisme, maar perfectionistisch zijn betekent niet per se dat je een dwangstoornis hebt. Perfectionisme is dus geen dwangstoornis.
Waar komt dwangmatig gedrag vandaan?
Er is niet noodzakelijk één specifieke reden waarom dwangmatig gedrag ontstaat. Erfelijke factoren, lichamelijke kenmerken, persoonlijke eigenschappen en omgevingsfactoren spelen hierbij een rol.
Wat zijn de symptomen van een dwangstoornis?
Een dwangstoornis wordt gekenmerkt door dwanggedachten en dwanghandelingen, ze kunnen het dagelijks functioneren behoorlijk beïnvloeden.
Symptomen van dwanggedachten:
- Smetvrees
- Angst om fouten te maken
- Ongepaste seksuele gedachten
- Overmatige preoccupaties
Symptomen van dwanghandelingen:
- Schoonmaakrituelen
- Altijd controleren of deuren op slot zijn en apparaten uitgeschakeld zijn
- Specifieke manier van het rangschikken van objecten
- Telrituelen en rituele handelingen
Wat maakt bepaald gedrag dwangmatig?
Het gedrag wordt aanzien als dwangmatig als de handeling wordt gebruikt als middel om angst en spanning te reduceren en als de handeling dwangmatig en repetitief is. De handeling is excessief als het het dagelijks functioneren belemmert.
Wat maakt iemand dwangmatig?
Iemand wordt dwangmatig door een samenspel van heel wat verschillende factoren, enkele van die factoren kunnen zijn:
- Erfelijkheid
- Biologische factoren
- Levensgebeurtenissen
- Persoonlijke kenmerken
Hoe kom je af van een dwangstoornis?
Er bestaan heel wat behandelopties voor een dwangstoornis. Afhankelijk van de ernst van de klachten kan men kiezen voor een medicamenteuze behandeling, diepe hersenstimulatie, een therapeutische behandeling of een combinatie van behandelingen.
Is dwangneurose autisme?
Dwangneurose is een obsessieve-compulsieve stoornis (OCS) en autisme is een neurologische stoornis. Dit zijn twee verschillende dingen, toch vertonen ze gedrag dat elkaar overlapt zoals repetitie. De motivatie voor het stellen van het repetitief gedrag bij iemand met een dwangneurose en iemand met autisme is verschillend. Iemand met een dwangneurose gaat handelingen herhalen om angst en stress te verminderen. Iemand met autisme gaat handelingen herhalen voor het creëren van voorspelbaarheid en sensorische overprikkeling onder controle te houden.
- Vorige artikel
- Volgend artikel